Halfhartige fliekflooi

My tienerdogter en haar Pa is ywerige fliekflooie met ‘n besondere voorliefde vir aksiehelde waarin een of meer van hulle superhelde ‘n hoofrol speel. Onder my dogter se gunstelinge tel ‘The Flash’, ‘Supergirl’ en ‘The Avengers’. Ek is maar te bly dat sy en haar Pa fliekmaatjies is sodat ek van die gedoente verskoon kan word.

In ‘n onlangse gesprek aan die etenstafel wil ek darem ook ‘n eiertjie oor flieksake lê, en bied toe aan om my Top-5 flieks van alle tye met my twee fliekflooie te deel. Waarop my dogter ewe hardop wonder of ek al ooit vyf flieks in my lewe gesien het. Dit is iewat van ‘n oordrywing. Hoewel ek nie gaande is oor fliek nie, het ek darem ook al ‘n paar gunstelinge deur die jare opgebou.

Ek was absoluut gaande oor Cast away met Tom Hanks en Helen Hunt in die hoofrolle. Ek sal enige Tom Hanks fliek gaan kyk, hy is loshande een van my gunsteling akteurs. Ek het my hart op Helen Hunt verloor in die ‘Mad about you’ sitcom, en is spyt dat sy nie in meer flieks gespeel het nie. Cast away is ‘n fliek wat ek al ‘n hele paar maal gesien het, en nog elke keer geniet het.

Die fliek Boy’s Choir het my aan die hart geraak soos wat min ander kon regkry. Dit is een fliek wat ek graag wou sien vandat ek daarvan gehoor het, en dit was selfs beter as waarop ek gehoop het. Die storielyn is hartroerend en meesleurend, en die hemelse musiek van jong seunstemme is hoendervleis mooi.

Wonder met Julie Robert in die hoofrol het ek meer onlangs gesien en ongelooflik baie geniet. Dit is nog ‘n hartsfliek wat ‘n mens diep laat nadink, en weer laat glo dat die goeie sal oorwin. Dit is ‘n fliek waaraan ek nog baie terugdink, en vir enige iemand sal aanbeveel.

Mr Holland’s Opus is ‘n fliek wat ek jare gelede vir die eerste keer gesien het. Ek sal die fliek graag met my tienerdogter wil deel. Ek is baie lief vir musiek en speel self klavier, dus kon ek identifiseer met die oorhoofse tema van die fliek. Die storielyn word gekomplimenteer met die lewe in al sy kinkels en draaie. Dit was ‘n besondere fliekervaring.

Die laaste op my lys is Blind side met Sandra Bullock in die hoofrol, ook ‘n fliek wat ek al ‘n paar maal gesien het, en weer sal kyk as die geleentheid hom sou voordoen. Dit is ewenseens ‘n opbouende verhaal vol hoop en empatie en opregtheid.

Die sentrale tema van die flieks op my top-5 fliek lysie, is tekenend van die tipe flieks waarvan ek hou. ‘n Romantiese komedie op sy tyd kan nie kwaad doen nie, solank as wat die humor skoon is. Ek hou nie van flieks met ‘n snaarstyf gespande spanningslyn nie, ek wil ontspan wanneer ek die slag so ver kom om te fliek. My beste fliekervaring is gegrond op ware verhale, of ten minste ‘n realistiese storielyn, wat opbouend is en my gees stig. ‘n Fliek wat my laat glo in die goedheid van die mensdom, en my inspireer om ook ‘n merk in my omgewing te laat. Meer van daardie soort rolprente mag my dalk net laat werk aan ‘n Top-10 flieklysie…

Advertisements
Posted in Ligweg | Lewer kommentaar

Beleggings

Ek verstom my aan die lukrake raad wat dikwels deur goedbedoelde volwassenes aan my tienerdogter uitgedeel word. Voorbeelde daarvan in onlangse insidente is die volgende.

‘Studeer in die regte rigting en gaan werk oorsee. Hier is nie ‘n toekoms vir kinders in hierdie land nie’
‘As jy eendag begin man soek, vra jouself net drie vrae. Wat pay hy, waar bly hy en wat ry hy’
‘Moet liewer nie eendag trou nie, selfs Paulus in die Bybel sê so’

Toegegee, soms kom die raad dalk met ‘n tong in die kies, maar steeds, ‘n tiener is soos ‘n spons as dit by die dinge van die lewe kom. Ek verstom my soms aan mense se vrymoedigheid in dié verband, maar moet in dieselfde asem erken dat ek ook per geleentheid goedbedoelde raad aan ‘n ander se kind uitdeel.

Ek het al eerstehands beleef dat dit eenvoudig nie die moeite werd is om met iemand te argumenteer wat raad van ‘n teenstrydige of kontroversiële aard aan my tiener bied nie. Inteendeel, dit vererger dikwels die situasie, aangesien die persoon dan met groot passie en drif sy standpunt probeer regverdig, en in die proses net meer gif in my kind se kop prop. Die weg wat ek gewoonlik volg, is om my kind eenvoudig uit die gesprek te probeer verwyder. Later, op ‘n gepaste geleentheid, sal ek haar dan nooi om die saak te bespreek. Ek verduidelik dan aan haar hoekom ek van die stelling verskil, en bied alternatiewe sieninge aan haar.

Dit is seker ‘n normale reaksie vir mense wat al meer van die lewe gesien en beleef het, om te wil raad gee aan ‘n jongeling wat aan die brink van sy lewe staan. Dit moet egter met omsigtigheid en goed deurdag gedoen word. Woorde is dikwels ‘n belegging in ‘n kind se lewe. Laat my raad ‘n goeie belegging wees wat dividende lewer, en nie ‘n belegging wat later ‘n sware las op ‘n kind se gemoed word nie.

Posted in Ouerskap | Lewer kommentaar

Reisiger

Ek loop ‘n kennis van ouds in ‘n winkelrak raak. Hy knoop ‘n geselsie aan, en ‘n uur later groet ons spytig en loop elk met sy eie inkopiewaentjie in teenoorgestelde rigtings in die winkelgang af.

Hy het ‘n deurleefde wysheid in sy oë en ‘n weerloosheid om sy mondhoeke. ‘n Uiters interessante mens, wat gespreksbydraes kan maak oor bykans elke onderwerp onder die son. Hy vertel dat daar reeds vier jaar verloop het vandat hy op vervroegde aftrede gegaan het. Die rede daarvoor was dat hy nie gewaardeerd gevoel het in die werksomgewing nie. Dit was net nie meer lekker nie, toe vat hy sy goed en loop. Hy is vandag spyt daaroor, beken hy peinsend. Hy mis die stimilu van die werksomgewing, om daagliks met sy professionele eweknie skouers te stuur. Hy het nog baie oorgehad om by te dra, mymer hy voort. ‘Byt vas vir so lank as wat jy kan’, maan hy, ‘die oomblik as jy met pensioen gaan begin jy om te verarm’.

Hy deel van die stokperdjies waarmee hy hom dese dae besig hou. Geen gewone oumens bedrywighede vir hierdie kleurryke mens nie! Van die kleinkind, appel van sy oog, na wie hy smiddae na skool help kyk. Dat hy dese dae ‘n vegetariër is, uit beginsel teen die doodmaak van diere gekant.

Hy lyk nie ‘n dag ouer as wat ek hom onthou nie. En ek het ‘n vermoede dat hy ook nooit regtig sàl nie. Hy sal vir ewig aktief deelneem aan die reis van die lewe. Dit maak van hom ‘n merkwaardige mens.

Posted in Mymeringe | Lewer kommentaar

Eenders en anders

My ma is op negentien uit haar ouerhuis uit getroud, en op een en twintig was sy reeds ‘n moedertjie. In haar laat veertigs, op my huidige ouderdom, was beide haar dogters uit die huis, en haar oudste, dis nou die uwe, reeds getroud. Sy moes weliswaar ‘n paar jaar wag om ouma te word, maar dit het ook in haar vroeg vyftigs gebeur.

Ek daarenteen, het later as die meeste van my tydgenote getrou, met Liefman wat eers sy opwagting gemaak het toe ek begin wonder of die rak my ewige lotsbestemming gaan wees. Ons het die eerste drie jaar van ons huwelik omgespeel, dit was wonderlike jare waaraan ek altyd met groot toegeneëntheid sal terugdink. Daarna het dit nòg soveel jare geduur voordat ons eindelik ouers sou word. Met die slotsom dat ek sekerlik pensioendraende ouderdom kan nader wanneer my dogter, nou eers pas in die hoërskool, haar studies sal voltooi het om ‘n eie potjie te begin krap.

Ek dink nie noodwendig die een scenario is beter as die ander nie, dit is mos maar hoe die speelkaarte deur die lewe uitgedeel word. Ek is in ieder geval verheug dat my liewe dogter onder my dak gaan wees totdat ek ‘n meer gevorderde ouderdom sal bereik.

Ek en my moeder deel ‘n klompie raakpunte. Ons is altwee kombuismense, en hoewel Moeder my daar een voor is, verlekker ek my behoorlik daarin as so ‘n bobaaskos my periodiek om ‘n resep nader. Ek deel nie Moeder se liefde vir naaldwerk nie, en sy is dalk nie heeltemal so entoesiasties oor tuinwerkies soos ek nie. Ek is gek na lees, en sy is lief daarvoor om haar met ‘n handwerkie besig te hou. Voorts het Moeder haar lewe lank in ‘n beroep gestaan, soos wat ek ook doen. Ons albei verstaan dus die eise van die lewe van ‘n voltyds-werkende huisvrou wees. Dit is veilig om te sê dat ons families ‘n fondament van ons albei se vrou-wees vorm. Ons versorg, bederf, en gee liefde aan ons mense sonder om enigiets terug te hou. My ma is ‘n Spreuke-vrou wie se hande vir niks verkeerd staan nie, en ek streef daarna om haar voorbeeld te volg.

Meer as enigiets anders, deel ek en Moeder ‘n hewige renons in die Winter. Een van my helderste herinneringe aan my grootwordjare, is hoe Moeder soggens bibberend haar werksklere met yskasvingers aansukkel, terwyl sy met gereelde tussenposes bevestig: ‘O, ek haat die Winter!’. Soos wat ek vroegoggend aan my man bieg, ‘Ek moan hierdie hele Winter om!’. Met ‘n hartsvriendin wat goedig troos, ‘Ten minste is ons Winter in die Suidelike Halfrond net vier maande lank.’

In alle regverdigheid, het selfs ‘n aaklige vent soos Winter darem ook ‘n goeie eienskap of wat. Cuddles met my gesin saans onder ‘n snoesige kombers voor die televisie, geurige trooskos soos bredies en soppe, en dan vind ek ‘n waardige winterboom, gestroop van blaar en vrug, afgeëts teen ‘n sterk kontrasterende ysblou hemel, verruklik mooi.

Daarom, vasbyt Moedertjielief, hierdie Winter sal ook weer verbygaan. Maar tot dan, kom ons twee winterhaters probeer tòg ook die goeie daarvan raaksien en waardeer.

Posted in Hartsmense | Lewer kommentaar

GOAT

Ek moet erken dat ek deur die aanvangshoofstukke van Boid Bailey se ‘Learning to lead like Jesus’, geworstel het. Ek het dit beleef as eindelose woorde, sinne en paragrawe wat losstaande gedagtes gevorm het. Praat van ‘n ‘information overload…!’ Tog het die boek op my gegroei sodat ek in later hoofstukke die leeservaring begin geniet het, en heelwat stof tot nadenke daaruit kon put.

Die hoogtepunt van die boek kom uit die stofhoofstuk, waarin ‘n artikel deur R. Scott Rodin aangehaal word. Rodin skryf dat hy in sy jonger dae gereken het dat die Skrifgedeelte uit 2 Samuel 7:3 die onderwerp ‘leierskap’ perfek opsom.
‘Gaan heen, doen alles wat in u hart is, want die Here is met u,’

In later jare het hy tot ‘n ryper insig gekom, sodat hy leierskap nou baseer op Fillipense 2:7.
‘He (Jesus) made Himself ‘n man of no reputation, taking on the very nature of a servant’.

Dit word treffend in die boek gestel.
‘Reputation, image, prestige, prominence, power and other trappings of leadership were not only devalued, they were purposefully dismissed. Jesus became such a man. Not be default or accident, but by intention and design. And it was only in this form that He could serve, love, give, teach, and yes, lead.
In his reflections on leadership, Henri Nouwen refers to this as resisting the temptation to be relevant. To have nothing to offer than your own vulnerable self.

Om daarby aan te haak, Pastoor vertel tydens ‘n onlangse oggenddiens dat die nuwe gonswoord in Amerika ‘G.O.A.T.’ is. Menige jongeling aspireer om ‘n ‘GOAT’ te word – to be the greatest of all times.

Dit is presies die teenoorgestelde van Jesus se boodskap van selfverloëning, van nederigheid en diensbaarheid, Draai die ander wang en loop die ekstra myl. En deur juis die volmaakte voorbeeld van Sy eie lering te wees, het Jesus inderdaad die grootste (leier) van alle tye geword.

Posted in Geestelik | 1 Kommentaar

JonkVriende

Dit is ‘n hele gedoente om ‘n koffie-afspraak met JonkVriende vasgemaak te kry. Dit blyk dat die ouers van ‘n jaar-oue tweeing se program net so veeleisend is as die ouers van ‘n ontluikende tienerdogter. Maar oplaas duik daar ‘n paar uurtjies op wat ons almal pas.

Ek voel erg moederlik teenoor JonkVriende. Liefman reken ek is verspot, ek is, streng gesproke, nog heeltemal te jonk om ma te kan speel vir ‘n dertigplusser. Maar ek gee my nietemin oor aan impuls, en slaan ‘n baksel plaatkoekies aanmekaar om saam te neem vir die voorgenome kuier. JonkVriende is erg opgetoëe daarmee. Die plaatkoekies word behoorlik verslind – waar sal die voltyds werkende ma van ‘n opgeskote tweeling dan nou ook die tyd vir sulke bederfies staan en kry.

Ek het al hier en daar met tweelinge te doen gehad, maar dit was telkens tweelinge van dieselfde geslag. Dus is JonkVriende se seuntjie-dogtertjie model vir my alte ougat. Die dogtertjie is lig van gelaat en haarkleur soos haar pa. Die seuntjieskind weer spog met donker hare en nog donkerker ogies – uitgeknip sy ma. As dit by persoonlikheid kom, ruil die tweetjies mooitjies rolle om.

Die seuntjieskind is ernstig en heel stemmig. ‘n Waarnemer van formaat wat die kat eers goed uit die boom kyk voordat hy aksie neem. Eienskappe wat jy kan verwag by sy akademiese pa. Die sussatjie weer flikflooi eenstryk deur met skattige glimlaggies en vermaaklike handgebare. Soos haar spontaan hartlike ma met haar hart vol meelewing en empatie.

Toe ek die meisiekindjie ‘n slag probeer kamma-vang, lag sy kliphard uit haar magie. Dit is ‘n groot oorwinning toe ek oplaas ‘n skugter glimlaggie van die boetatjie ontvang.

Dankie JonkVriende, julle verbreed ons lewensblik en verfraai ons lewens!

Posted in Ligweg | Lewer kommentaar

Perfekte geskenkgewer

Ek is nie groot op geskenke nie. Om die waarheid te sê, volgens die Gary Chapman se Vyf Liefdestale-vraelys, het ek ewe min punte vir Geskenke en Dade van Diens gekry. Woorde van aanmoediging is my liefdestaal van voorkeur. ‘n Opregte kompliment of ‘n hartlike bedanking of woord van waardering, maak my emosionele tenkie sommer vinnig barstens vol. Met Kwaliteittyd wat sterk om die tweede plek meeding. Vir Aanraking soos ‘n innige drukkie of rugkrappie sal ek ook nie maklik nee dankie nee sê nie.

Liefman se vraelys toon dat hy selfs minder punte as ek vir Geskenke behaal. Dus het ons twee lank reeds begin om ‘n spesifieke versoek vir ‘n verjaardaggeskenk te maak. Of sommer die ander party te nooi om self ‘n geskenk uit te soek wat dan net deur die gewer toegedraai word. Maar afskeep met die woorde op my verjaardagkaartjie, dit weet Liefman, durf hy nie doen nie. Ons twee sal gereeld op ‘n spesiale geleentheid soos ‘n huweliksherdenking besluit om die geskenke agterweë te laat, en dit eerder te belê in ‘n gedeelde ervaring, soos om by ‘n restaurant te eet wat ons nog nie voorheen besoek het nie, of om ‘n naweek na een van ons gunstelling plekkies weg te breek. Dit werk perfek vir ons, siende dat ons albei versot op Kwaliteittyd, in terme van liefdestale, is.

Ek het egter ‘n kollega wat die kuns verstaan om my hart met haar keuse van geskenke te vermuwe. Sy kies nie groot of duur geskenke nie, maar doen duidelik baie moeite om seker te maak dat dit iets sal wees waarvan ek hou. Soos ‘n pak vrolike servette. Hoe sy dit weet wis ek nie, maar ek voel oor servette soos menige ander vroue oor hul skoenekas voel. Ek sal heel dikwels, net vir die lekkerte daarvan, voor die servetterak in ‘n winkel ronddwaal en my aan al die pragtige kleure en motiewe verwonder. Met my troue wou ek ‘n servet hê wat my asem wegslaan. Ek het die perfekte servet in ‘n klein plattelandse dorpie gewaar. En terstond die winkel se hele voorraad van die bepaalde servet opgekoop. Wat weliswaar nie genoeg was vir die hoeveelheid wat ek vir my troue sou benodig nie. Die servet was op ‘n blommotief in dromerige violet-skakerings, met musieknote in bladmusiekformaat daarnaas. By navraag van die bestuurder van die winkel, het hy my gemaan dat die spesifieke servet nie meer gedruk word nie, en dat ek gaan sukkel om dit weer te koop te kry. Hy het my die verskaffer se naam gegee, en dié weer al die winkels waar hy die servette aan versprei het. Ek het lang draaie agter daardie servette aangery, en tot my groot verligting uiteindelik daarin geslaag om die totale aantal benodigde trouservette aan te koop. Maar kan jy glo, vir maande na my troue nog, het ek, wanneer ek ‘n pak van my trouservette iewers gewaar, dit op die plek gekoop. Met die gevolg dat ek, nou twintig jaar reeds getroud, steeds met ‘n hele klomp pakke trouservette in my gangkas spog. Wat ek, kan jy raai, heeltemal te jammer voor is om te gebruik…

Ek het nou op ‘n langpad afgedwaal. Terug na my kollega met die perfekte-geskenk-uitsoek gawe. Sy is ook mal daaroor om snoesige serpe, vrolike gesighandoekies, verrruklike handeroom (nog een van my geheime obsessies), of vrolike gestreepte lap-inkopiesakke te koop. Sy sal haar geskenk keurig toedraai en versier, en ‘n vrolike kaartjie met ‘n spesiale boodskappie daarby voeg.

Ja, ek het nie veel erg aan geskenke nie. Behalwe as dit by my kollega kom. Oor haar geskenke is ek eenvoudig mal!

Posted in Ligweg | Lewer kommentaar